Κοιμόταν
στα χωράφια, με βρόμικα ρούχα, έτρωγε υποβαθμισμένο φαγητό, δεν είχε δεκάρα,
φόρεσε γυαλιά (χωρίς να έχει πρόβλημα όρασης) και κάλυψε τη μύτη της μ' ένα
μαύρο πανί για να κρύβει την ομορφιά της.
Αρνήθηκε
ακόμα και το καλό της όνομα και έκανε την τρελή, αποκτώντας κοινωνικό στίγμα
για όλη της τη ζωή.
Η συμπεριφορά της ήταν ηθική, αλλά όχι "καθώς πρέπει".
«Το Ρέθεμνος είναι μια μικρή πολιτεία μ’ εφτά ίσαμε οχτώ χιλιάδες ψυχές χτισμένη γιαλό– γιαλό στη βορινή στεριά της Κρήτης, απάνω στο μεσοστράτι από Χανιά σε Μεγαλόκαστρο. Λέγεται πως τον παλιό καιρό ακούστηκε στον κόσμο για το εμπόριό της, πως πρόκοψε στη ναυτωσύνη, γέννησε κιόλας δυο-τρεις καλούς ποιητάδες και ζωγράφους, πούναι πάντα χρειαστοί για να βαστιέται τόνομα ενός τόπου ακατάλυτο, όταν βουβαθούν τα παζάρια του κ’ οι ταρσανάδες του ρημάξουν και τα καλήτερα παιδιά του κάμουν φύλλα φτερά».
To 1856 με Βασιλικό Διάταγμα ιδρύεται επίσημα στη Σκάλα η ενορία των Αγίων Αποστόλων και μετά το 1872 ο ιδιοκτήτης όλης της περιοχής (τσιφλικιού) Ανδρέας Συγγρός οικοδομεί έναν περικαλλή ναό, τον οποίο αφιερώνει στον Άγιο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο. Επίσης το 1872, η έδρα του Δήμου μεταφέρεται από το χωριό του Ωρωπού στη Σκάλα. Αυτό το γεγονός σε συνδυασμό με το λιμάνι, αποτελούν τα εφαλτήρια για τη γοργή ανάπτυξη της Σκάλας.
