Ο «Μικρός Ναυτίλος» (1985) του Οδυσσέα Ελύτη λειτουργεί
ως ένας ποιητικός απολογισμός, όπου ο δημιουργός αναζητά το ελληνικό φως και
την πνευματική ταυτότητα.
Αντιπαραθέτει τη σκληρότητα της ιστορίας με την αγνότητα της φύσης και της νεότητας, καλώντας τον άνθρωπο να υπερβεί τη φθορά.
Σε αντίθεση με παλαιότερα έργα του (όπως το Άξιον Εστί), ο Ελύτης φωτίζει και τη σκοτεινή πλευρά της ελληνικής ιστορίας, τη βία, τον διχασμό και τις πολιτικές αδικίες. Αυτό δείχνει την αγωνία του για τη διαχρονική ανθρώπινη κακοδαιμονία. Ωστόσο, αναζητά το άπιαστο θαύμα και την αθανασία.
Το έργο αποτελείται από σύντομα πεζά κείμενα, αποφθέγματα και ποιήματα. Ο ίδιος ο Ελύτης το είχε χαρακτηρίσει «στενογραφημένη» αποτύπωση των αισθήσεων, της φύσης, της μυθολογίας και της ιστορίας.
Παρακάτω παρουσιάζουμε μερικά αποσπάσματα:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου