Πέμπτη, Οκτωβρίου 25, 2018

"ΑΤΤΙΚΗ": Πρωταθλητής της οικονομικής ασυνέπειας η Περιφέρεια Αττικής




                      www.gsgouros.gr

Η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου που φέρνει στην επιφάνεια την εκρηκτική αύξηση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων της Περιφέρειας Αττικής το 2017 δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία.

Εδώ και καιρό η παράταξή μας έχει αναδείξει και επικρίνει τη διαχειριστική ανεπάρκεια της διοίκησης της Περιφέρειας, που έχει ως αποτέλεσμα οι εν γένει ανεξόφλητες απαιτήσεις τρίτων  από έτος σε έτος να διογκώνονται επικίνδυνα. Γι’ αυτό είχαμε κάνει άλλωστε λόγο στις 7/4/2017 για Περιφέρεια – μπαταχτσή.

Επισημαίνεται ότι σύμφωνα με τα απολογιστικά στοιχεία της ίδιας της Περιφέρειας το 2017 σε σύγκριση με το 2013 οι ανεξόφλητες απαιτήσεις τρίτων αυξήθηκαν κατά 230 % (από τα 5,3 εκ. € στα 17,4 εκ. €), γεγονός που φανερώνει την πρόδηλη ασυνέπεια του φορέα, που – σημειωτέον - επαπειλείται περαιτέρω από την πρόκληση τόκων υπερημερίας λόγω των καθυστερήσεων στις πληρωμές.

Σε δηλώσεις του ο Γιάννης Σγουρός επισήμανε ότι «Η οικονομική ασυνέπεια της Περιφέρειας Αττικής αποτελεί ακόμη μία απόδειξη της φθίνουσας πορείας της, στην οποία την οδήγησε η χωρίς σχέδιο, αρχή, μέση και τέλος διοίκηση από την κα Δούρου. Η έκθεση του Ανώτατου Ελεγκτικού Δικαστηρίου και οι οικονομικοί δείκτες φανερώνουν ότι, δυστυχώς, μέσα σε 4 χρόνια ένας υποδειγματικός στη λειτουργία του φορέας, μετατράπηκε σε αρνητικά δακτυλοδεικτούμενο πρωταγωνιστή».

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 29, 2018

Περιφέρεια Αττικής: Από την εγκατάλειψη στην αναγέννηση.


Ο Νομός Αττικής συνδύαζε κάποτε αρμονικά το αστικό με το ημιαστικό τοπίο και την ποιότητα ζωής. Οι περισσότερες περιοχές  γύρω από την Αθήνα και τον Πειραιά είχαν  άφθονο ελεύθερο χώρο και το  αττικό τοπίο ήταν γνωστό για τους  φυσικούς του παραδείσους. Παρά τον υδροκεφαλισμό της πρωτεύουσας, η Αττική θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί ανάλογα με τις περιφέρειες των προηγμένων χωρών, αν η Διοίκησή της βρισκόταν στα χέρια ανθρώπων με όραμα. Σήμερα, παρά τις διαδοχικές εταιρείες «ανάπλασης» και τις βαρύγδουπες διακηρύξεις που ακούμε σε κάθε προεκλογική περίοδο, η Αττική μοιάζει να είναι μια χαμένη υπόθεση.


Τρίτη, Σεπτεμβρίου 04, 2018

Οι αιτίες του ρατσισμού.


Ο πρώτος λόγος για τον οποίο ένας άνθρωπος γίνεται ρατσιστής είναι οι εμπειρίες που αποκομίζει στα παιδαγωγικά περιβάλλοντα που ανατρέφεται. Όταν εκφέρεται ρατσιστικός λόγος για τους «άλλους» στην οικογένεια, στην παρέα, στο σχολείο, στον χώρο εργασίας, στη γειτονιά, στο χωριό, στο κόμμα, στο γκρουπ του facebook, τότε το μήνυμα για τον ακροατή είναι ότι οι «άλλοι» συμπεριφέρονται έτσι, επειδή δεν είναι «δικοί μας», επειδή είναι «ξένοι». Και φυσικά οι «άλλοι» μπορεί να είναι από «Αφγανοί», «λαθρομετανάστες» και «μαύροι» μέχρι «Αμερικάνοι», «τραπεζίτες», «Γερμανοί», «Αρβανίτες», κοκ.

Τρίτη, Αυγούστου 28, 2018

Ρατσισμός και Εθνική Οδός.


Σύμφωνα με τον καθηγητή και συγγραφέα του βιβλίου "Ρατσισμός: Κοινωνικές, Ψυχολογικές και Παιδαγωγικές όψεις μιας ιδεολογίας και μιας πρακτικής" (Υπ. Παιδείας, 1998), Αθανάσιο Γκότοβο, για ρατσισμό μιλάμε όταν διαφοροποιείται η συμπεριφορά απέναντι σε κάποιον επειδή ανήκει σε μια συγκεκριμένη κοινωνική κατηγορία. Οι μορφές που μπορεί να πάρει η κοινωνική διάκριση είναι κυρίως συμβολικού, οικονομικού και φυσικού τύπου. Με τη μορφή της συμβολικής βλάβης, ρατσισμός είναι κάθε περίπτωση μείωσης της αξιοπρέπειας του «άλλου» μέσω των αρνητικών προβολών της εικόνας του σε ιδιωτικά και δημόσια επικοινωνιακά περιβάλλοντα.

Πέμπτη, Αυγούστου 23, 2018

Απολύσεις από το Δημόσιο: Καταστροφή ή ευκαιρία ;

Προγραμματικές δηλώσεις στην κεντρική πολιτική σκηνή σχετικά με την «Αξιολόγηση στο Δημόσιο», πυροδοτούν ταυτόχρονα ερωτήματα σχετικά με το εάν η αξιολόγηση πρέπει να συνοδεύεται από απολύσεις ή όχι. Στη δημόσια συζήτηση, διακρίνονται κυρίως 2 προσεγγίσεις:
α) η λαϊκιστική : Οι οπαδοί του λαϊκισμού (αριστεροί και δεξιοί) αρέσκονται να φωνάζουν ότι δεν πρέπει να απολυθεί κανείς από το Δημόσιο. Είναι οι ίδιοι που ισχυρίζονται  ότι "οι ιδιωτικοποιήσεις αποτελούν κίνδυνο για τις οικογένειες", ενώ η μετατροπή της χώρας σε ένα Απέραντο Πτωχοκομείο δεν φαίνεται να τους ενοχλεί.
β) η εκδικητική: Από την άλλη, οι οπαδοί του ρεβανσισμού, εύχονται να απολυθούν όσο γίνεται περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι. Η συγκεκριμένη ομάδα είναι ίσως αγανακτισμένοι από τη λειτουργία του ελληνικού δημοσίου. Υπενθυμίζουν την πληθώρα απολυμένων του ιδιωτικού τομέα για τους οποίους «δεν άνοιξε ούτε μύτη» και, έτσι, θέλουν να πάρουν εκδίκηση.


Παρασκευή, Ιουνίου 15, 2018

Αποδελτίωση του βιβλίου του Κ. Σημίτη, "Πολιτική για μια δημιουργική Ελλάδα", εκδ. ΠΟΛΙΣ, 2005.

Η παρακάτω αποδελτίωση του βιβλίου του πρώην πρωθυπουργού Κ. Σημίτη, " Πολιτική για μια δημιουργική Ελλάδα" γίνεται κυρίως από τη σκοπιά των πολιτικών συγκρούσεων που απαιτήθηκαν για να εφαρμοστούν οι αλλαγές κατά την οκταετία 1996-2004. 


Σημίτης, Κ. (2005), Πολιτική για μια δημιουργική Ελλάδα, εκδόσεις ΠΟΛΙΣ

Παράθεμα
Ετικέτα
"Πεποίθησή μου ήταν ότι το ΠΑΣΟΚ έπρεπε να ακολουθήσει ριζικά διαφορετικό τρόπο δουλειάς απ’ ό,τι τα παραδοσιακά ελληνικά κόμματα… Μια τέτοιου τύπου οργάνωση αποτελούσε σημαντική απόκλιση από τα προυχοντικά και πελατειακά πρότυπα, τα αρχηγικά δίκτυα και τις αδιαφανείς διαδικασίες επιλογής υπευθύνων, που κυριαρχούσαν στα παραδοσιακά κόμματα (σ. 22). Η πρακτική των παραδοσιακών κομμάτων ήταν να ανακοινώνουν τα κύρια σημεία της πολιτικής που επρόκειτο να ακολουθήσουν στα εκλογικά μανιφέστα τους. Αυτά τα σημεία αφορούσαν κατά κανόνα αιτήματα διαφόρων ομάδων, τις ψήφους των οποίων επιδίωκαν να κερδίσουν." (σ. 23).
Παραδοσιακά κόμματα.

Δευτέρα, Μαΐου 28, 2018

Πώς διασώθηκε ο φιλελευθερισμός.

Σύμφωνα με το βιβλίο του Γ. Χαράρι, «Homo Deus: Μια σύντομη ιστορία του μέλλοντος» (εκδ. Αλεξάνδρεια), στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 σε πολλά δυτικά πανεπιστήμια η λέξη «φιλελεύθερος» αποτελούσε βρισιά. Το 1970, υπήρχαν στον κόσμο 130 ανεξάρτητες χώρες, αλλά μόνο οι 30 από αυτές ήταν φιλελεύθερες δημοκρατίες. Το 1975, το φιλελεύθερο στρατόπεδο υπέστη την πιο ταπεινωτική ήττα του: ο Πόλεμος του Βιετνάμ τελείωσε με τον βορειοβιετναμικό Δαβίδ να κατατροπώνει τον αμερικανικό Γολιάθ. Πολύ σύντομα, ο κομμουνισμός επικράτησε στο Νότιο Βιετνάμ, το Λάος και την Καμπότζη. Στις 17 Απριλίου 1975, η Πνομ Πενχ, η πρωτεύουσα της Καμπότζης, έπεφτε στα χέρια των Ερυθρών Χμερ. Δύο εβδομάδες αργότερα, άνθρωποι σε όλο τον κόσμο παρακολουθούσαν τους τελευταίους Αμερικανούς να εκκενώνουν την αμερικανική πρεσβεία της Σαϊγκόν, φεύγοντας από την ταράτσα.