Για
ιστορικούς και πολιτικούς λόγους, το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα παραμένει έντονα συγκεντρωτικό
δεδομένου ότι οι βασικές αρμοδιότητες για την εκπαιδευτική πολιτική και
διοίκηση της εκπαίδευσης είναι όλες συγκεντρωμένες υπό την ευθύνη του
Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Κατά συνέπεια, είναι απολύτως
ενθαρρυντικό το γεγονός ότι το ίδιο το ΥΠΠΕΘ στην πρόσφατη πρότασή
του για τις νέες Δομές Υποστήριξης της Εκπαίδευσης, αναγνωρίζει ότι «το εκπαιδευτικό μας σύστημα, ως κεντρικά
και σχολαστικά σχεδιαζόμενο έχει δημιουργήσει ένα ασφυκτικό πλαίσιο μέσα στο
οποίο καλούνται, όλες οι σχολικές μονάδες της χώρας να λειτουργήσουν
ομοιογενώς, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις εκάστοτε ιδιαίτερες ανάγκες και
συνθήκες.». (ΥΠΠΕΘ, 2017β:4). Το χειρότερο είναι, πάλι κατά το ΥΠΠΕΘ, ότι αυτός
ο συγκεντρωτισμός δικαιολογεί την «αποστασιοποίηση
των εκπαιδευτικών από το ίδιο το έργο τους από τη στιγμή που δεν αναγνωρίζουν
μέσα σε αυτό τον εαυτό τους ως μέτοχο και συμμέτοχο του πλαισίου εντός του
οποίου καλούνται να λειτουργήσουν. Τους μετατρέπει περισσότερο σε
«αποξενωμένους εκτελεστές» και «εντολοδόχους» ενός έργου και όχι σε παραγωγούς
και συντελεστές του.» (ΥΠΠΕΘ, 2017β:4).
Παρασκευή, Μαρτίου 30, 2018
Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2018
Δευτέρα, Φεβρουαρίου 12, 2018
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 02, 2018
Τρίτη, Δεκεμβρίου 12, 2017
Σάββατο, Σεπτεμβρίου 02, 2017
Ένα όραμα για το Σχολείο
Σύμφωνα με τους περισσότερους μελετητές της Διοίκησης της Εκπαίδευσης, το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνει ένας σχολικός ηγέτης είναι να θέσει το όραμα της σχολικής του μονάδας στο οποίο θα δεσμευτούν οι πάντες. Όπως αναφέρεται στο άρθρο των Hargreaves και Fullan The Power of Professional Capital (2013) , η αποτελεσματική ηγεσία είναι ένας συνδυασμός ώθησης, προσέλκυσης και έμπνευσης (push, pull, nudge).H έμπνευση είναι το σημείο-κλειδί και μερικοί τρόποι για να την επιτύχουμε, σύμφωνα με τους Hargreaves & Fullan είναι:
Πέμπτη, Αυγούστου 10, 2017
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

