Δευτέρα, Οκτωβρίου 04, 2010

Προγράμματα ή Σενάρια για τον Ωρωπό ;



Στο τελευταίο του βιβλίο, ο Μίμης Ανδρουλάκης («Ε, πρόεδρε!», εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ 2009) αφιερώνει μια μεγάλη ενότητα στη Σεναριακή Σκέψη, ως στρατηγικό τρόπο σκέψης για όλους τους υποψήφιους, και εν ενεργεία, ηγέτες. Αφού προτείνει εξαρχής τη δημιουργία Ομάδας Σεναρίων από συμβούλους του Ηγέτη, εξηγεί στη συνέχεια ότι «σενάριο» σημαίνει η Μεγάλη Πιθανή Εικόνα που πρέπει να έχουμε για τη διακυβέρνηση του Οργανισμού του οποίου διεκδικούμε την Ηγεσία και καταλήγει προτείνοντας τρία γενικά είδη σεναρίων: Το «χειρότερο», το «διαφορετικό» και το «Μία από τα ίδια».

Όλοι οι συνδυασμοί του νέου Δήμου Ωρωπού ετοιμάζονται να ανακοινώσουν σε λίγες μέρες τα προγράμματά τους για τις Δημοτικές Εκλογές, καθώς επίσης και αρχές, κανόνες, κτλ. Είναι όμως οι προκλήσεις των καιρών μας τόσο απλές, ώστε να απαντιούνται όλα με τις προτάσεις ενός Πολιτικού Προγράμματος, όσο εμπνευσμένο και αν είναι;

Δεν είναι τυχαίο, όπως επισημαίνει και ο κ. Ανδρουλάκης, ότι οι κάθε είδους «Πρόεδροι» πιάνονται δραματικά «στον ύπνο» όταν έρχονται σε επαφή με την περίπλοκη πραγματικότητα. Το μεγάλο φιάσκο όλων των Ηγετών είναι το τραγικό μάθημα από την απουσία Σεναριακής Σκέψης. Πολύ συχνά, αποτυγχάνουν παταγωδώς να αντιληφθούν, να προγνώσουν την επερχόμενη μεγάλη κρίση, ακόμα και όταν τα προειδοποιητικά σημάδια βγάζουν μάτι. Έχουμε παραδείγματα και στον Ωρωπό: τον Οκτώβριο του 2002 δεν υπήρχε στα προγράμματα των συνδυασμών το σενάριο αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών. Έτσι, η θεομηνία των καταιγίδων του Ιανουαρίου 2003 μας έπιασε απροετοίμαστους και γίναμε διάσημοι για τις πλημμύρες μας σε όλα τα τηλεοπτικά κανάλια. Τον Οκτώβριο του 2006, κανείς δεν προέβλεψε την κρίση με τη μόλυνση του νερού. Έτσι, διατείνεται τώρα η Δημοτική Αρχή ότι αυτή η κρίση ήταν το μεγάλο εμπόδιο που δεν της επέτρεψε να ολοκληρώσει το έργο της.

Η κατασκευή σεναρίων για το Δήμο Ωρωπού δεν είναι απλή υπόθεση. Ξεκινά πάντα από τον επικεφαλής του συνδυασμού. Αν πχ. ο επικεφαλής επιλέξει το σενάριο «Μια από τα ίδια», δίνει εντολή στην Ομάδα Προγράμματος να κατασκευάσει ένα συνηθισμένο πρόγραμμα, έναν καταιγισμό ιδεών, κάτι σαν λίστα για ψώνια. Όμως, για τα υπόλοιπα δύο είδη σεναρίων, το «χειρότερο» και το «διαφορετικό», χρειάζεται έμπνευση. Σε αυτή την περίπτωση, ο κ. Ανδρουλάκης προτείνει η δημιουργία Ομάδας Σεναρίων να προηγηθεί από τη δημιουργία Ομάδας Προγράμματος. Εκεί, οι συνδυασμένες ικανότητες της Ομάδας Σεναρίων πρέπει να υπηρετούν την ολική σύνθεση και η «Μεγάλη Εικόνα» που έχει για το μέλλον να εξειδικεύεται σε συγκεκριμένες υποθέσεις/σενάρια με «χειρουργική ακρίβεια».

Για τον Ωρωπό, κατά τη γνώμη μου, η «Μεγάλη Εικόνα» πρέπει οπωσδήποτε να περιλαμβάνει την επίδραση που θα έχουν στην περιοχή μας τα παρακάτω:

 Οι νέες μορφές επικοινωνίας, επιχειρηματικότητας, καινοτομίας.
 Η εξέλιξη των βασικών μοντέλων της Οργάνωσης και Διοίκησης ενός Δήμου.
 Οι ποικιλία δυνατοτήτων χρηματοδότησης των έργων: ΕΣΠΑ/ΣΔΙΤ/δανεισμός/χορηγίες/προϋπολογισμός Δήμου/αυτοχρηματοδότηση/άλλο.
 Η αλλαγή της μορφολογίας του νέου Δήμου , με τεράστιο παραλιακό αλλά και ορεινό μέτωπο.
 Τα νέα δημογραφικά – μεταναστευτικά δεδομένα.
 Οι πιθανές μορφές φυσικών καταστροφών.
 Οι πιθανές μορφές καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος ή υποβάθμισής του από την έλλειψη υποδομών.
 H ενδεχόμενη χρεωκοπία της χώρας.
Το νέο πρόγραμμα «Καλλικράτης» προσπαθεί να δώσει μια απάντηση στα παραπάνω με τη δημιουργία της Εκτελεστικής Επιτροπής, της Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης και του Συμβουλίου Ένταξης Μεταναστών. Είναι όμως αυτά αρκετά ; Θα έχουν την τεχνογνωσία οι Δημοτικοί Σύμβουλοι να αντιμετωπίσουν τις παραπάνω τεράστιες προκλήσεις ; Και να την έχουν, δεν θα καταφέρουν τίποτα αν η Ομάδα Σεναρίων δεν δημιουργηθεί από τώρα, πριν τις εκλογές. Και να εξειδικεύσει τις παραπάνω γενικές κατευθύνσεις σε συγκεκριμένες διαφορετικές πρακτικές ανά περίπτωση. Για να αρχίσουμε να ξεφεύγουμε σιγά σιγά από τη λογική των «μονόδρομων» και του «άσε να πάρουμε τις εκλογές, και βλέπουμε !».

3 σχόλια:

VOUTSAS GEORGE είπε...

Υπάρχει και το σενάριο της λανθασμένης επιλογής φίλε Δημήτρη. Θα έπρεπε να ξέρεις οτι ορισμένοι διεκδικητές της εξουσίας δεν ειναι αποτέλεσμα παρθενογένεσης. Έχουν πρόσφατο παρελθόν που αν μη τι άλλο πριν την συνεργασία σου μαζί τους θα έπρεπε να γνωρίζεις. Αφού λοιπόν δεν ήσουν ενήμερος, θα μπορούσες (αν έκανες τον κόπο) να διαβάσεις τα πρακτικά των συμβουλίων την εποχή που αυτοί ήταν στην εξουσία. Θα καταλάβαινες πάρα πολύ εύκολα οτι ένα σεμνό και τίμιο παιδί σαν κι εσένα θα έπρεπε να κάνει διαφορετική αρχή.
Η προκλητική και άκρος φασιστική λειτουργία του τότε προεδρείου αλλα και του ίδιου του πρώην Δημάρχου Σπυρου Μεξη έφερε πολλά χρόνια πίσω τον θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης με τις γνωστές συνέπειες για τους ίδιους και για τον τόπο.

Δημήτρης Σταύρου είπε...

Γιώργο, σ’ ευχαριστώ για τα θετικά σου σχόλια για μένα. Καταλαβαίνω την προσωπική σου πικρία, ίσως και απογοήτευση, από την επιλογή μας η οποία μπορεί να οφείλεται και στις περισσότερες γνώσεις που έχεις για το συγκεκριμένο χώρο μια και εκείνη την περίοδο ήσουν πιο «κοντά» τους. Γνωρίζω λίγο -πολύ το πολιτικό παρελθόν όλων και θα σε συμβούλευα να μην παρασύρεσαι σε εύκολους αφορισμούς. Ούτε «φασιστική» ήταν η Δημοτική Αρχή του Σπύρου Μέξη, ούτε αδιάφορη για τον τόπο. Τα λάθη της είναι γνωστά και εγώ και η ομάδα μου τα έχουμε επισημάνει επανειλημμένως με ανακοινώσεις και άρθρα.
Απορρίπτεις τον Γιώργο Γιασημάκη ως επικεφαλής ; Έλα με την πρώτη ευκαιρία να σου εξηγήσω γιατί είναι ο καλύτερος από τους 5 αρχηγούς που υπάρχουν μέχρι στιγμής. Και είμαι σίγουρος ότι θα συμφωνήσεις !
Αν απορρίπτεις κάποιους από την ομάδα του Γιασημάκη, αλλά εκτιμάς εμάς (όπως λες), πάλι έχεις επιλογή: Αφού στις Δημοτικές Εκλογές θα είμαστε 120 υποψήφιοι, γιατί δεν τιμωρείς όσους πιστεύεις ότι έχουν άσχημο παρελθόν και να επιλέξεις τους υγιείς; Αν θέλεις, πες μου και ποιον συνδυασμό θα πρότεινες στην ομάδα μας για συνεργασία…

VOUTSAS GEORGE είπε...

Ίσως τα πρακτικά της εποχής θα σε έκαναν να αλλάξεις γνωμη. Ο επικεφαλής του συνδυασμού που συνεργάζεστε ήταν Πρόεδρος του Δημοτικού συμβουλίου και γιαυτό έχω άποψη. Οταν λοιπόν απορρίπτεις τον επικεφαλή, δυστυχώς απορρίπτονται και οι άλλοι.