Σάββατο, Μαΐου 29, 2010

"Ναι" στην αυτοαξιολόγηση, "όχι" στη στείρα άρνηση.



Θεωρώ ότι το σχέδιο δράσης για την Αυτοαξιολόγηση του Εκπαδευτικού Έργου που προτάθηκε πρόσφατα από το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων θα αποτελέσει ένα πρώτο, μικρό, βήμα προς την αποτύπωση της πραγματικής κατάστασης που επικρατεί στα σχολεία μας και την αντιμετώπιση των προβλημάτων που συναντούν καθημερινά οι μικροί μαθητές μας.
Το κρατικό σχολείο σήμερα, λειτουργεί προς εντελώς λάθος κατεύθυνση. Με κύρια αιτία την επικράτηση των συντηρητικών απόψεων συγκεκριμένων πολιτικών-συνδικαλιστικών ομάδων διαφαίνεται μια γενικευμένη ισοπέδωση σε όλους τους τομείς: Πανομοιότυπα προγράμματα, πανομοιότυπα σχολικά βιβλία, ομοιόμορφα σχολικά κτήρια, όμοιοι μισθοί, ανύπαρκτες εναλλακτικές επιλογές. Όποιος δάσκαλος είναι ικανός και εργατικός, δεν αμείβεται περισσότερο. Όποιος γονέας είναι άτυχος, ώστε το παιδί του να φοιτά σε τάξη με ανεπαρκή δάσκαλο, δεν μπορεί να αντιδράσει. Όποιος διευθυντής αντιδρά στις παραπάνω στρεβλώσεις, μένει τραγικά μόνος. Και μαζί με όλα αυτά, τη στιγμή που η αξιολόγηση αποτελεί συνήθη διαδικασία σε όλες τις προηγμένες χώρες, οι εγχώριοι οπαδοί της στείρας άρνησης έχουν επιβάλει την απουσία κάθε μέτρησης και κάθε αποτύπωσης απαγορεύοντας σε εμάς τους εκπαιδευτικούς να διαπιστώσουμε το βαθμό επάρκειάς μας, τις τυχόν αδυναμίες μας και τα προσόντα μας.
Χωρίς να έχω ψευδαισθήσεις ότι με την Αυτοαξιολόγηση θα επέλθει άμεσα ο «εκπαιδευτικός παράδεισος», υποστηρίζω καταρχήν το προτεινόμενο σχέδιο δράσης διότι θεωρώ ότι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση του δασκάλου-επιστήμονα, του αυτοδιαχειριζόμενου και συνεχώς αυτοαξιολογούμενου ελεύθερου σχολείου και κυρίως προς όφελος των αγαπημένων μας μικρών μαθητών οι οποίοι έχουν κάθε δικαίωμα σε ένα σχολείο ποιοτικό, με εκπαιδευτικούς-επιστήμονες και χωρίς απαράδεκτους εξωτερικούς περιορισμούς.

Δεν υπάρχουν σχόλια: