Παρασκευή, Δεκεμβρίου 14, 2007

Λισαβόνα 2007


Μέσα σε ιδιαίτερα εύφορο κλίμα, οι 27 Ευρωπαίοι ηγέτες υπέγραψαν τη Μεταρρυθμιστική Συνθήκη για το μέλλον της Ευρώπης. Με πολλές εξαιρέσεις, κυρίως από την πλευρά της Βρετανίας, της Ιρλανδίας και της Πολωνίας, διαβάζουμε για κατάργηση του βέτο στα περισσότερα θέματα, για διπλή πλειοψηφία, για ανασυγκρότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής, για πρόεδρο με μακρά θητεία (2,5 χρόνια) και ευχόμαστε αυτή τη φορά το εγχείρημα να πετύχει.

Κι αυτό γιατί είναι φανερά πλέον τα σημάδια γήρανσης πολλών δυτικών χωρών της ηπείρου μας. Αν και κατόρθωσε να επιτύχει υψηλό βιοτικό επίπεδο για τους πολίτες της, η γήρανση του πληθυσμού, οι ταραχές στη Γαλλία, οι χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης, η υψηλή ανεργία και η γραφειοκρατία, δείχνουν σημάδια παρακμής του παραδοσιακού ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου.

Προσδοκούμε από την Ευρώπη να παίξει ηγετικό ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο υπέρ της βιώσιμης ανάπτυξης, της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος. Ειδικά για τα αγροτικά προϊόντα του Τρίτου Κόσμου, θα πρέπει να καταργηθεί κάθε προστατευτικός φραγμός που εμποδίζει την πρόσβαση στις αγορές των ευρωπαϊκών κρατών και περιορίζει την ελευθερία των καταναλωτών.

Δυστυχώς, είδαμε τις τελευταίες ελληνικές κυβερνήσεις να παραβιάζουν συχνά το ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο με αποτέλεσμα σωρεία καταδικαστικών αποφάσεων από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, διασυρμό της χώρας και ακύρωση των πλεονεκτημάτων που θα προέκυπταν για τον Έλληνα πολίτη από την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πιστεύουμε ότι η Ελλάδα πρέπει να τηρεί την κοινοτική νομιμότητα έτσι ώστε να αποκτήσει διεθνή αξιοπιστία για να μπορεί να συνδιαμορφώνει την ευρωπαϊκή πολιτική προς τις πιο προοδευτικές κατευθύνσεις.

2 σχόλια:

zalmoxis είπε...

Φοβάμαι ότι η συνταγματική συνθήκη που υπογράφτηκε στη Λισαβώνα πολύ μικρή σχέση έχει με το όραμα των συνειδητοποιημένων ευρωπαϊστών πολιτών, ασχέτως πολιτικής τοποθέτησης ενός εκάστου και απέχει ασφαλώς παρασάγγας από τις επιδιώξεις του Ντε Γκωλ, του Κολ ή του Μιτεράν.
Πιο πολύ μοιάζει με συμβιβασμό ανάμεσα σε αντιτιθέμενα καπρίτσια των γραφικών δίδυμων της Πολωνίας (που πέρασαν εκβιαστικά θέσεις τους πριν λίγους μήνες) των Ιταλών που από συμπλεγματικό ανταγωνισμό ήθελαν να μην υπολείπονται σε έδρες των Γάλλων, της ισορροπίας ανάμεσα στους ευρωσκεπτικιστές και τους ευρωφοβικούς της Βρετανίας, κ.λπ. Αφαιρέθηκαν σύμβολα, αξιώματα, τίτλοι (ακόμη και η ονομασία "υπουργός Εξωτερικών" τους προξενεί πανικό) και ό,τι θα παρέπεμπε σε ένα δυνητικά ενιαίο κράτος άυριο και καταλήγει απλώς σε καταστατικό ενιαίας αγοράς.
27 μικροί πολιτικοί υπέγραψαν ένα ακόμη "μικρότερο" χαρτί το οποίο ντρέπονται και να το προτείνουν στους λαούς της Ευρώπης για δημοψήφισμα.

Δημήτρης Σταύρου είπε...

@ zalmoxis,

δεν έχω διαβάσει τις 250 σελίδες του κειμένου, μόνο έμμεσα από τις διάφορες ιστοσελίδες. Κοίτα, ως προς το ανατολίτικο εκβιαστικό παζάρι που προηγήθηκε, μήπως δεν προηγούταν παρόμοιο παζάρι σε όλες τις συνθήκες του κόσμου μέχρι τώρα; Πάντα σφαγή γινόταν!
Ως προς την αφαίρεση συμβόλων, σημαίας, της φράσης "ελεύθερος ανταγωνισμός" (πρόταση Σαρκοζί), της φράσης "υπουργός Εξωτερικών", κτλ. ίσως και να έγιναν εσκεμμένα για να μην θυμίζει το προηγούμενο Ευρωσύνταγμα και είμαι βέβαιος ότι σε ένα αυριανό Ευρωσύνταγμα σίγουρα θα προστεθούν. Βρίσκω όμως και θετικά σημεία: ο πρόεδρος μακράς θητείας και ο επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής αποτελούν ένα μικρό βήμα προς την κατεύθυνση της πολιτικής οντότητας. Επίσης, η ψυχολογική ώθηση που δίνει σε όλους είναι σημαντική, ειδικά μετά από τόσον καιρό που γκρινιάζαμε για την ακινησία και τη μη ανάληψη πρωτοβουλιών της Ευρώπης σε σχέση με τις ΗΠΑ και τις ανατολικές ανερχόμενες δυνάμεις.
Και για τα δημοψηφίσματα θα τολμούσα να πω, ότι οι λαοί δεν έχουν πάντα την υπευθυνότητα για να αποφανθούν για τόσο σοβαρά θέματα. Πόσοι Έλληνες θα διάβαζαν τις 250 σελίδες του κειμένου πριν πάνε να ψηφίσουν ΝΑΙ ή ΟΧΙ; Όσοι διαβάζουν και μαθαίνουν και τα προγράμματα των κομμάτων τους; Αν οι λαοί διαφωνούν έχουν τη δυνατότητα στις εκλογές και τις ευρωεκλογές να καταψηφίσουν τους συγκεκριμένους πολιτικούς και να δώσουν τη δυνατότητα σε άλλους να φέρουν μία καλύτερη συνθήκη.
Έπρεπε να γίνει κάτι επιτέλους.