Σάββατο, Νοεμβρίου 24, 2007

Οριάνα Φαλάτσι.


Με αφορμή ένα αξιόλογο άρθρο του zalmoxis παρακινήθηκα να μελετήσω λιγάκι τη ζωή της Ιταλίδας δημοσιογράφου Οριάνα Φαλάτσι η οποία πέθανε πέρσι, σε ηλικία 77 ετών. Γεννημένη στη Φλωρεντία το 1929, η αγνωστικίστρια γυναίκα-ορισμός της μαχόμενης δημοσιογράφου αφιέρωσε τη ζωή της στην ελευθερία. Όχι μόνο η αντιπάθειά της για την εξουσία, όχι μόνο το ότι την έτρεμαν όλοι οι ηγέτες του πλανήτη ενώ παράλληλα της παραχωρούσαν συνεντεύξεις για να γραφτούν στο "πάνθεόν" της (όπως ομολόγησε ο Κίσσινγκερ), όχι μόνο το ότι τόλμησε να καταγγείλει την φυσική και πολιτισμική εισβολή των Αράβων στη Δύση και να τονίσει την ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ του δυτικού πολιτισμού, αλλά η γενικότερη ελευθεριακή κοσμοθεωρία της την καθιστούν παράδειγμα προς μίμηση.
Στη συνέντευξή της με τον Αγιατολάχ Χομεϊνί, στο Ιράν το 1979, τον ρώτησε «Πώς κολυμπάει κανείς με τσαντόρ;» και ο ιρανός ηγέτης απάντησε: «Αν δεν σας αρέσει η ισλαμική περιβολή, δεν είστε υποχρεωμένη να τη φορέσετε. Διότι η ισλαμική περιβολή είναι για τις καλές και ευπρεπείς γυναίκες». Η Φαλάτσι δεν έχασε την ευκαιρία: «Πολύ ευγενικό από μέρους σας, ιμάμη. Και μια που το είπατε, θα βγάλω αμέσως αυτό το χαζό, μεσαιωνικό κουρέλι» είπε και πέταξε το τσαντόρ της. Ο Χομεϊνί σηκώθηκε και έφυγε νευριασμένος.
Τα τελευταία χρόνια ταρακούνησε τα νερά με τα βιβλία της "Η Οργή και η Περηφάνια" (2002) και "Η Δύναμη της Λογικής" (2004):
"Δεν καταλαβαίνετε, δεν θέλετε να καταλάβετε ότι αν δεν τους αντιταχθούμε, αν δεν υπερασπισθούμε τις ζωές μας, αν δεν παλέψουμε, η Τζιχάντ θα νικήσει. Και τότε θα καταστρέψει τον κόσμο που, καλώς ή κακώς κατορθώσαμε να κτίσουμε, να αλλάξουμε, να βελτιώσουμε, να ερμηνεύσουμε με έναν τρόπο λίγο πιο έξυπνο, που -πρέπει να το πούμε- είναι λιγότερο μισαλλόδοξος ή ακόμα και καθόλου μισαλλόδοξος. Και έτσι θα καταστρέψει την κουλτούρα μας, την τέχνη μας, την επιστήμη μας, την ηθική μας τάξη, τις αξίες μας, τις επιθυμίες μας".
«Με ενοχλεί ακόμα και να μιλήσω για δύο από αυτούς, να τους βάλω στο ίδιο επίπεδο σαν να ήσαν δύο παράλληλες πραγματικότητες ίδιου βάρους και μέτρου. Διότι πίσω από τον πολιτισμό μας έχουμε τον Όμηρο, τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τον Φειδία, για όνομα του Θεού! Έχουμε την αρχαία Ελλάδα με τον Παρθενώνα της και την ανακάλυψή της, την Δημοκρατία. Έχουμε την αρχαία Ρώμη με το μεγαλείο της τους νόμους της και την αντίληψή της για το Δίκαιο. Τα γλυπτά της, τη φιλολογία της, την αρχιτεκτονική της. Τα κτίριά της, τα αμφιθέατρά της, τα υδραγωγεία, τις γέφυρες και τις οδούς της. Έχουμε έναν επαναστάτη, εκείνον τον Χριστό, ο οποίος πέθανε στον Σταυρό, που μας δίδαξε (πολύ κακώς αν δεν το μάθαμε) την αντίληψη της αγάπης και της δικαιοσύνης».

Πίστευε στον έρωτα, και όχι στη φιλία. "Οι φίλοι είναι ξένοι, μπορεί να είναι και περαστικοί....Η φιλία είναι ένα εφήμερο μέσο, τεχνητό και πολύ συχνά ψεύτικο. Μην περιμένεις ποτέ από μία φιλία τα θαύματα που κάνει ο έρωτας! Όχι, εμένα δεν μου αρκεί η φιλία. Εγώ έχω ανάγκη από τον έρωτα. Έχω ανάγκη από το να αγαπάω και να με αγαπούν με τις δεσμεύσεις του έρωτα, με τις δυσκολίες του έρωτα, το απόλυτο και τις τυραννίες του έρωτα, του έρωτα της ψυχής και του σώματος. "
Φυσικά, σύρθηκε στα δικαστήρια με την κατηγορία της δυσφήμισης του Ισλάμ. Τα τελευταία χρόνια ζούσε απομονωμένη στην αγαπημένη της Νέα Υόρκη.
Αυθόρμητα, η Οριάνα Φαλάτσι μου θύμισε το Νίκο Καζαντζάκη. Παρόμοιες "απροσκύνητες" ψυχές, ιδεολόγοι της ελευθερίας και οι δύο, είχε πάρει και ο Καζαντζάκης "προκλητικές" συνεντεύξεις ως δημοσιογράφος (π.χ. Μουσολίνι).
Βάζω και ένα στοίχημα: Στο άμεσο μέλλον, η Οριάνα Φαλάτσι θα συκοφαντηθεί ή θα απαξιωθεί! Μακροπρόθεσμα όμως, θα ΛΑΜΨΕΙ.











Resume in English:


Throughout history, there have always been great people who inspire us with their accomplishments and personalities. Recently, I had the motivation to study the life of the Italian journalist Oriana Fallaci who died in 2006 at the age of seventy seven years.

Born in Florence, this woman was the definition of the fighting journalist and she devoted her life to freedom. Not only her contrariety to the political power, but also her general libertarian worldview made her an idol. Championing personal liberty and human rights in both the social-political and economic sectors, she was firmly committed to the principles, rules and procedures of pure democracy for all peoples worldwide irrespective of their racial or ethnic origins or beliefs.

Owing to her profession, her first priority was the freedom of expression which she served tirelessly in her whole life. Last but not least, not only did she vehemently criticize the executive and judicial power but she was also a vivid supporter of the fair division of legislative services.  She believed in love, not in friendship. "Friends are strangers and may be passing ... Friendship is an ephemeral medium, often artificial and fake. I am in need of love. I need to love and be loved by the commitments of love, the intricacies of love, and the absolute tyranny of love. "

Spontaneously, Oriana Fallaci reminds me of greek author Nikos Kazantzakis: Similar libertarian souls both of them, also Kazantzakis had taken some provocative interviews as being a journalist. He believed in freedom and encouraged people to assume their individual responsibility for whatever they do.
  
                                                           

4 σχόλια:

zalmoxis είπε...

Δημήτρη, μερικά ακόμη σχόλια για μία από τις μεγαλύτερες δημοσιογράφους παγκοσμίως:

1. Η Φαλάτσι, σε σχέση με την Ελλάδα, δυστυχώς αναφέρεται μόνο για τη γνωριμία της με τον Αλέκο Παναγούλη. Αυτό έκαναν και αρκετά ΜΜΕ μετά το θάνατό της. Η Φαλάτσι όμως έκανε και αντιδικτατορικό αγώνα.

2. Όσοι τη φαντάζονταν σαν μια "ξινή" και δύστροπη δημοσιογράφο, ας έχουν υπόψη τους ότι ο γιος του Χομεϊνί, Άχμεντ, είχε δηλώσει ότι ήταν ο πρώτος άνθρωπος που είχε κάνει τον πατέρα του να γελάσει!

3. Κορυφαία της στιγμή, η μέθοδος με την οποία ανάγκασε το 1972 τον Κίσινγκερ να παραδεχτεί ότι ο πόλεμος στο Βιετνάμ ήταν άχρηστος.

4. Η Φαλάτσι δεν "ανακάλυψε" τον "ισλαμικό κίνδυνο" το 2001 όπως αναφέρουν προβοκατόρικα μερικοί όψιμοι επικριτές της για να την ταυτίσουν με τις απόψεις του Μπους, αλλά πολύ νωρίτερα, πριν από 35 χρόνια, όταν αποκαλούσε τον Αραφάτ δικτάτορα και τα έβαζε και με άλλους άραβες πολιτικούς.

Δημήτρης Σταύρου είπε...

@ zalmoxis:

Γι'αυτό ακριβώς, εσκεμμένα, δεν ανέφερα καθόλου τη σχέση της με τον Παναγούλη στο άρθρο, αλλά και επειδή πάντα απεχθανόμουν την "κουτσομπολίστικη" πλευρά της Ιστορίας.
Δυστυχώς, πετυχαίνω στην πρόβλεψή μου: Σήμερα άκουσα κι εγώ απαξιωτικά σχόλια για εκείνην!
Σ'ευχαριστώ για το σχόλιο και τις πληροφορίες.

ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ είπε...

Στην Οριανα Φαλατσι η Ελληνικη δημοσιογραφια εχει να επιδειξει την Οργια-να Φαυλατσι

Ανώνυμος είπε...

The classic workout schedule requires how to p90x calendar no more
than a mix of cardio and jumping exercises. Did you know: According to David Ziczenko, editor-in-chief of
Men's Health magazine, Belly fat the fat that pushes plants, help support the "friendly" bacteria in your digestive tract.

My web-site; russkadiva.com