Τρίτη, Οκτωβρίου 09, 2007

Ο Φιλελευθερισμός εναντίον του Καπιταλισμού.

Περίληψη του βιβλίου της Valérie Charolles*:

Και αν έχουμε μπερδέψει τον εχθρό; Και αν ο Καπιταλισμός και ο Φιλελευθερισμός δεν είναι καθόλου όμοια πράγματα; Και αν το πιο αποτελεσματικό μέσο για να βγούμε από την καπιταλιστική κυριαρχία είναι να γνωρίσουμε πραγματικά τον Φιλελευθερισμό;
Έχουμε πειστεί ότι ζούμε τη νίκη του Φιλελευθερισμού. Όμως, ο Καπιταλισμός που μας κυβερνά είναι βασικά αντιφιλελεύθερος. Αρκεί να συγκρίνουμε τις βασικές αρχές τις οποίες επικαλείται η οικονομία, με τους οικονομικούς κανόνες που εφαρμόζουμε στην καθημερινότητα για να δούμε τις εμφανέστατες αντιφάσεις: η εργασία είναι η βασική πηγή πλούτου για τους θεωρητικούς του φιλελευθερισμού, αλλά η "μισθωτή μάζα" πολύ απλά δεν υπολογίζεται στις μετρήσεις των επιχειρήσεών μας. Η αγορά λειτουργεί σε καθεστώς συγκεντρωτισμού και καταναγκασμού, ενώ ο ανταγωνισμός θα έπρεπε ακριβώς να εγγυάται την απουσία κυρίαρχης δύναμης. Όσο αφορά το Κράτος, το οποίο υποτίθεται ότι είναι υπεύθυνο να διορθώνει τις ανισότητες, συχνά δεν κάνει τίποτα άλλο από το να τις ενισχύει.
Αυτό το βιβλίο αναδεικνύει τη σύγχυση που διατηρείται στη δημόσια συζήτηση ανάμεσα στους όρους "Φιλελευθερισμός" και "Καπιταλισμός" και δείχνει πού διαφέρουν ριζικά αυτές οι δύο έννοιες. Εάν δεν βλέπουμε καθαρά αυτή τη διαφορά, είναι επειδή βιώνουμε την οικονομία, σε ιδεολογικό επίπεδο, σαν ένα σύνολο δογμάτων απέναντι στα οποία είμαστε αδύναμοι.
Όμως είναι δυνατό να ορίσουμε διαφορετικά την επιχείρηση και τη θέση που κατέχει η εργασία μέσα σ'αυτή. Οι διάφορες πολιτικές θα μπορούσαν να είναι προσαρμοσμένες διαφορετικά και να προκρίνουν καινούριους κανόνες. Η άνοδος του ΑΕΠ δεν είναι ο μοναδικός δείκτης για να μετρηθεί η επιτυχία σε μια οικονομία.
Μια προσπάθεια που ξεπερνά τις καθιερωμένες αντιλήψεις και ανοίγει νέες, συναρπαστικές, προοπτικές.


* Valérie Charolles, "LE LIBERALISME CONTRE LE CAPITALISME", fayard, 2006

Η Βαλερί Σαρόλ, 37 χρ., είναι οικονομολόγος. Έχει εργαστεί στο γαλλικό υπουργείο Οικονομικών και στο υπουργείο Βιομηχανίας.Αυτή την περίοδο διδάσκει πολιτικές επιστήμες.

2 σχόλια:

S G είπε...

"Η άνοδος του ΑΕΠ δεν είναι ο μοναδικός δείκτης για να μετρηθεί η επιτυχία σε μια οικονομία."

γιατι, ποιος ειπε το αντιθετο?

Δημήτρης Σταύρου είπε...

Κανείς συγκεκριμένα, μάλλον είναι στερεότυπο της παραδοσιακής ανάλυσης της ανάπτυξης. Σύμφωνα με τον καθηγητή Dasgputa, το ΑΕΠ δεν είναι ο καλύτερος δείκτης ευημερίας γιατί:
* αφορά την παραγωγή, όχι το εισόδημα και την κατανάλωση
* δεν περιλαμβάνει τη διαχρονική απαξίωση του κεφαλαιουχικού εξοπλισμού
* "αδιαφορεί" για την εξάντληση των φυσικών πόρων
* αποκλείει την αναψυχή και τον ελεύθερο χρόνο
* είναι "τυφλό" απέναντι στην κατανομή του εισοδήματος
* δεν κοστολογεί αρνητικές επιπτώσεις της παραγωγής

Στην περσινή του έκθεση με τίτλο "Στοχεύοντας στην ανάπτυξη" ο ΟΟΣΑ σημείωνε ότι το ΑΕΠ δεν είναι επαρκές μέτρο της ευημερίας για μια χώρα και πρέπει να συμπληρωθεί με άλλους αντιπροσωπευτικότερους δείκτες.